අත්තබිදෙයි පය බුරුලෙන්- ඒ. වී. සුරවීර
මෙම නවකතාව විශ්වවිද්යාල ජීවිතය පාදක කොටගනිමින් රචනා කොට ඇත. මේ සදහා පාදක වී ඇත්තේ ජයවර්ධනපුර සරසවියයි.මෙහි එන වැදගත් චරිතයක් ලෙස ආචාර්ය ගැටමාන්න හදුවාදිය හැකි ය. ඔහු ධම්මසිද්ධි ලෙස මහනවී සිටි අතර පසුව සිවුරු හැරමෙන් ගැටමාන්න බවට පත් විය.මහාචාර්ය කල්දේරා, ශිෂ්යය උපදේශක මහාචාර්ය පරණවාඩිය, ප්රධාන විනය ආරක්ෂක පිරීස් මහතා, ශිෂ්යය නිවාස පාලක විමලරත්න මහතා, මහාශිෂ්යය සංගමයේ සභාපති ජිනදාස, ලේකම් වනසිංහ යන අය මෙහි කැපී පෙනෙන චරිත ලෙස පෙන්වා දිය හැකි ය.
ජුනි 28 වන දවස අරඹයා එක් එක් මහාචාර්ය වරයාගේ දවසේ ප්රවෘත්ති මෙන්ම
විශ්වවිද්යාලය තුළ වූ සිදුවීම් මෙමගින් දවා ඇත. මෙහි භාෂාව රසවත්ව දවා ඇත.
"දෙකයි බිංදුවයිහතරයි දෙකයි....ක්රී......ක්රී...හලෝ....ගුඩ් මෝනිං සර්.අද ටිකක් කලබල ඇති වන ලකුණු තියෙනවා...."
යොදාගත් භාෂාව සරලය.ආයාසයකින් තොරව හසුරැවා ඇත. විශ්වවිද්යාලය යනු නිදහස් තෝතැන්නකි. කරුණාවතී මහාශිෂ්ය සංගමයේ වැඩකටයුතු හා රැදෙමින්තම ජීවිතයද විනාශමුඛයට ඇදගනු ලබනේ මෙමපඅසීමිත නිදහසේ ප්රතිඵලයක් ලෙසිනි.තම දියණියගේ ක්රියාකලාපයන් පිළිබදව සිත් තැවුලට පත් වන පියා විශ්වවිද්යාලය යන්සංන ගයක් නැති තැනක් ලෙස දකියි.
" අපේ කෙළිත් මහ එක විදියක එකියක් ආයිබොං. ගලකින් පට්ටයක් ගත්තැහැකි ඒකිගෙං වචනයක් ගන්න බෑ..."
"ඇයි දෙයියනේ මේ කෙලී මෙතෙන්ට එව්වෙ මොන තරං අමාරුවෙන් ද? මොන බලාපොරොත්තු ඇතුව ද? අපේ කොලනියෙ තියා ඒ පළාතෙවත් ගෑනු ළමයෙක් විස්සවිජාලෙට ඇවිත් නෑ."
විශ්වවිද්යාල ජීවිතය පිළිපදව මනා අවබොධයක් ලබා ගැනුමට හැකි අපූරු කෘතියක් ලෙසද පෙවා දිය හැකි ය. . කතුවරයාද මෙම විශ්වවිද්යාලයෙහිම නියැලුනෙකු නිසාදො සාර්ථක ලෙස නිමාණය නිම වී ඇත. දුෂ්කර ලෙස උගෙන ඉතාමත් අපහසුවෙන් සරසවියට එන ජීවිත බොහෝ සෙයින් අයාලහෙහි යන්නේ නොදනාකම හෙයිනි..මෙම කෘතිය නව සමාජයට අත්යාවශ්යය කෘතියක් බව පෙවා දිය හැකි ය.
" කහ සමනල්ලු දෙදෙනෙක් තටු විදහා ඒ මේ අත පාවී ගොස් පියසේ එක් කොනකට පහත් වූවෝ ය.."
කතාවේ අවසානය ශුංගාරාත්මකව නිමවා ඇත.
